POEZI PER GREKET

Më thonë e më shkruajnë
Pse s’e ngre dyfekun
Ta shkrepësh, o bir,
Dhe njëherë mbi grekun

Dhe njëherë mbi grekun
Terezite mire,
Se na bënë prapë
Një këngë të ndyrë.

Edhe më të ndyrë
Se ajo e para,
S’u ngop ai qën
Me ato të shara…

Me ato të shara
S’u ngop ai horr,
Për çudi e quan
Veten superior.

Ata vetë e dinë
Pse u bënë lugetër
Tash që s’kanë asgjë
Veç lavdisë së vjetër.

Veç lavdisë së vjetër
Që dritë i dha botës
Po tani janë bërë
Turpi i Europës!…

Hiqen superiorë
Dhe ndihen garantë
Dhe harrojnë se kanë
Mijëra emigrantë.

Mijëra emigrantë
E zeza Greqi,
Nëpër Kanada
E në Gjermani

Atyre askush
S’u thotë aty : “Plehra!…”
Po ai që shkroi
S’i di këto gjëra

S’i di këto gjëra
Shkërdhata i shkretë,
Se vetëm Greqia
Ka mbetur Mesjetë.

Ky pisllëk i saja
Ka rrënjë në gene,
Se dhe kur s’kish brekë
Ajo ishte shovene

Ndaj dhe të thashë unë
O kokë goricë
Po munde më puth
Pak në prapanicë!…

Dhe tani kuptohet
Që e kishe pak
Dhe më shumë se aq
Ti e paske hak!

Unë jam një shqiptar
Me besë e me nder
Po puna ma do
Të flas me një derr!

Jam i kulturuar
Vetëtij mes territ
Dhe s’e kam mësuar
Kurrë gjuhën e derrit.

Kurrë gjuhën e derrit
Derrit që ha lënde
Ti më detyrove
Të flas gjuhën tënde.

Të flas gjuhën tënde
Si në kohë të vjetër
Se ti je një derr
Derr dhe asgjë tjetër…

Të thashë në fillim
Ta them dhe njëherë
Edhe un’ si ty
Jam krejt i krishterë.

Jam krejt i krishterë
Unë që prej fillimit
Po ti je, o derr
Turp i krishtërimit!…

Turp i krishtërimit
Pa din e pa caqe
Krishti vari veten
Që ti të kesh paqe.

Që ti të kesh paqe
Arsye dhe vlera
Po ku di nga Krishti
Kopeja me derra

Kopeja me derra
Që s’ngopet me lënde
Vetë më detyrove
Të flas gjuhën tënde!…

Të flas gjuhën tënde
Tënden, more derr,
Se unë s’jam si ty
Se kam besë e nder!…

Ti s’e di, o derr,
O surrat mballoma,
Si mbetët dikur
Nëpër malet tona!

Ti s’e di, o derr,
Se je horr prej horri,
Të shkretët i griu
Uria dhe morri!…

Po ne si fisnikë
Si kontë e si dukë
Nuk i zumë me gurë
U dhamë strehë e bukë.

Po ti turi-derr
Këto nuk i di
Ndaj bëre për ne
Këngë-pocaqi

Me farë shovinizmi
Ti ngjizesh e ngjizesh
Se je mi kanalesh
Se je mi gjirizesh.

Se je mi gjirizesh,
Pa shpirt e pa zemër,
Ndërsa ne shqiponja
Na ka dhënë emër.

Po edhe shqiponja
Në majën e malit
Ndonjëherë do merret
Me minjtë e kanalit.

Ndonjëherë do merret
Jo se ka dëshirë,
Po e detyrove
Ti, more këllirë.

Nuk e di mirë historinë
Ndaj dhe ja fut kuturu
Kur qe Zhapa në Athinë
Shërbëtorët ishit ju.

Vangjeli me Konstandinë
Dhe nuk kish Ballkani tjetër
Kishin për t’u larë këmbët
Plot 100 grekër.

Pra tani e kupton vetë
E kupton, more mafie
Kush kish manto vërtetë
Dhe kush kish lëkurë dhie.

Harrove Pasha Alinë
Atë kokë kryeneçe
Që kishte Vasiliqinë
Vajzën greke 20 vjeçe.

Tetëdhjetë vjeç ishte Alia
Po me Vasilinë djalë
Kemi dyfeqe të forta
Si në sup e si në shalë.

Ti nuk e njeh historinë
Ndaj dhe ja fut kuturu
Asnjëherë, në jet’të jetëve
Pasha grek s’pati këtu.

Pashallëku i Janinës
Pashati s’ia pushonte këngët
Dhe ju grekërit krenarë
Aliut i puthnit këmbët.

Dhe të bindur porsi lopët
Ju ” Shqiponja “, ju ” petritë “
Ishit gati t’i dhuronit
Të gjitha Vasiliqitë

Ndaj, o grek, surrat i pjerdhur
Mos e merr me të vërvitur
Nga Aliu e përpara
Jemi mbi juve të hipur.

Ndaj o grek, o grek i pjerdhur,
Në pabesi i kalitur,
Kur na shkrove palo këngën
Këto gjëra s’i ke ditur!…

S’diskutohet, je shkërdhatë,
Gjersa si shkërdhatë shan,
Po dhe ne s’e hamë thatë
Po të morëm në nishan.

Se kemi gjuhë me ngjyra,
Më me ngjyrë se e grekut,
Po të zu ajo si zgjyra
A të keqen e dyfekut !…

Kemi gjuhë të ylbertë,
Mund të shajmë në 100 breza,
Po s’e bëjmë se jini vetë
Më e zezë se e zeza !…

Po s’e bëjmë, o pallosh
Sepse s’ju lë dot pa brekë
Dhe të zezës s’ke ç’ti shtosh
Veç ndonjë duzinë me grekë.

Po ju jini pederastë
Ndaj dhe kot i mbani brekët
Kështu ju thotë një pellazg
Që ish shumë më parë nga grekët

Po ju jini pederastë,
Hapini këmbët si direkët,
Këtë e thotë një Ilir
Që ishte më parë nga grekët…

Pra, dëgjo e dëgjo mirë,
O surrat me mballoma,
Gjysma e tokave ku rron
Kanë qenë sarajet tona…

Është shkruar e do shkruhet
Në të bardhë e në të zezë
Është e gjitha Shqipëri
Që nga Vjosa në Prevezë!…

Në vërtet mbajmë erë
Mbajmë erë, o turi qën
Po mbajmë një erë malesh
Jo si ty mut e llagëm!

Gjykimi t’u errësua
Ti je kafshë e s’ke gjykim
Ndaj dhe sorollop e sua
Nuk ka mënd sa ***** im.

Mos u prish e mos u nxi
Me atë palo fytyrë,
Se nga ty, o i ri
Dhe ***** flet më mirë!….

Kujt i plas se je racist
Ti bythëshpuari me nam
Për krenarinë kombëtare
Njëqind herë më shumë jam.

Kush pjerdh për racizmin tënd
Tash që bota është globale
Po ti s’i di këto gjëra
Nuk i di se je një hale.

Në gjithë botën qarkullojnë
Njerëzit, idetë edhe vlerat
Po ti s’i di këto gjëra
Se je rritur me derrat.

Emigrantët do të kthehen
Një ditë këtu me të gjitha
Se për ju, o pederastë
Se për ju s’iu plasi b…!…

Tash e mbylla ta hap prapë
Kësaj radhe, o i zi,
Ta dish s’të urrej aspak,
Më vjen vetëm neveri!…

Me vjen vetëm neveri,
Natyrisht dhe pakëz frikë,
Sepse rrojnë në Greqi
Njerëz prehistorikë.

Njerëz prehistorikë
Në kufi i kemi ne,
Ndaj, o grek, ta them pa frikë
Të dhjefsha mu në BE!…

Ti je turpi i Europës
Ti je turp, more spathato
Të dhjefsha mu në BE
Natyrisht dhe mu në NATO!…

Të dhjes BE e NATO
Dhe ty legen i sëmurë
Kur kanë një si ty brënda
Nuk dua të futem kurrë.

Nuk dua të futem kurrë
Nuk kam ç’të bëj në nevojtore
Nuk dua të futem kurrë
Se matet me dy peshore.

Jam krenar që jam shqiptar
Nip i Gentit dhe Teutës
Kam lindur nga barku i pushkës
Dhe nga teli i lahutës.

Jam krenar që jam shqiptar
Dhe pse te greku jam shëtitës
Kam lindur nga vesë e lules
Kam lindur nga vezë e dritës.

Thonë i shari të shan,
Ndaj vazhdoni të shani,
Po si s’ju vjen turp, o katran
Për kryqin që simbol mbani.

loading...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Back to top button