Suedia në NATO, Putini “përmbush” profecinë e tij

Me anëtarësimin e Suedisë në NATO, Vladimir Putin, më në fund do të jetë në gjendje të thotë: këtu është prova që NATO po rrethon Rusinë.

Simpatizantët e tij italianë do t’i bëjnë jehonë propagandës: Perëndimi është fajtor, duke nxitur sindromën e rrethimit në Moskë.

Ky është një shembull klasik i një profecie vetë-përmbushëse: Putini bëri aq shumë sa arriti të rrethohej realisht.

Deri 500 ditë më parë, deri në prag të pushtimit të Ukrainës, zgjerimi i NATO-s për të përfshirë Finlandën dhe Suedinë nuk ishte në agjendë.

Ishte pikërisht ai agresion që krijoi kaq shumë frikë në vendet që kufizojnë Rusinë – nga toka apo nga deti – që i shtyu dy kombe me tradita të lashta pacifiste dhe neutraliste të kërkonin mbrojtje brenda Aleancës Atlantike.

Putin konfirmon të kundërtën e asaj që adhuruesit e tij të shumtë kanë thënë gjithmonë: ai nuk është një gjeni gjeopolitik, por një burrë shteti pa kthjelltësi, i cili në emër të një nacionalizmi-imperializmi patologjik po i shkakton dëme të mëdha vendit të tij.

Së pari ai ndërpreu lidhjet ekonomike me Perëndimin dhe shkatërroi një trashëgimi të marrëdhënieve me Evropën, duke shpërdoruar lidhjen e energjisë që ishte ndërtuar me durim nga paraardhësit e tij sovjetikë.

Pra, e ka shtyrë ekonominë e brishtë në një varësi nga Kina që do t’i ngjajë gjithnjë e më shumë kolonizimit.

Në avantazhin e Kinës, ajo po humbet gjithashtu një pjesë të ndikimit të saj në Azinë Qendrore, Lindjen e Mesme, Afrikë.

Për sa i përket çështjes së hyrjes së Ukrainës në NATO, gjysmë hapi prapa i Joe Biden ka shpjegime të ndryshme.

Do të mjaftonte vetëm një: kur themi NATO, le të kujtojmë gjithmonë se një pjesë mbizotëruese e aftësisë luftarake është amerikane.

Aq më tepër pasi evropianët ishin zhytur në një letargji gjeopolitike, të mashtruar pas rënies së Murit të Berlinit se mund të ishin superfuqia e parë barngrënëse në historinë e njerëzimit.

Nëse një ditë NATO-ja do të detyrohej të luftonte për të mbrojtur Ukrainën në bazë të nenit 5 të statutit, Amerika së pari do të duhej të dërgonte ushtarët e saj.

Biden që në fillim të pushtimit rus të Ukrainës, duke e dënuar atë, vuri këto aksione: Amerika nuk do të dërgojë çizme në tokë dhe Amerika nuk do të hyjë në një konflikt të drejtpërdrejtë kundër Rusisë.

Një vit e gjysmë larg zgjedhjeve presidenciale në SHBA dhe me një rrymë izolacioniste të përfaqësuar mirë në partinë republikane, tani nuk është koha për të tradhtuar këto premtime.

“Corriere Della Sera”