Në Ukrainë, Rusia po ecën përpara nga vdekja në vdekje

Teksa ushtria ruse nisi ofensivën e saj në qytetin lindor të Ukrainës Avdiivka vjeshtën e kaluar, trupat ukrainase vunë re një ndryshim në taktikat e tyre pasi kolona pas kolone të forcave ruse u shkatërruan nga zjarri i artilerisë..

Forcat ruse ndanë formacionet e tyre të këmbësorisë në njësi më të vogla për të shmangur bombardimet, ndërsa sasia e sulmeve ajrore ruse u rrit për të goditur mbrojtjen e qytetit.

Ishte një nga disa rregullime që rusët bënë për të ndihmuar në ndryshimin e fatit të tyre pas një viti të parë katastrofik.

Por këto ndryshime u errësuan nga një fakt i dukshëm: Ushtria ruse ishte akoma shumë më e gatshme të thithte humbje të mëdha në trupa dhe pajisje, madje edhe për të bërë fitime të vogla.

Forcat ruse kanë një prag të ndryshëm dhimbjeje, tha një zyrtar i lartë perëndimor këtë muaj, si dhe një pikëpamje jo-ortodokse të asaj që konsiderohet një nivel i pranueshëm i humbjeve ushtarake.

Qindra mijëra ushtarë ukrainas dhe rusë janë plagosur ose vrarë që nga fillimi i pushtimit të plotë të Rusisë, duke përfshirë dhjetëra mijëra vitin e kaluar në betejën për qytetin lindor të Bakhmut.

Një qytet tjetër në jug, Marinka, ra në duart e Rusisë në janar, pas luftimeve të rënda dhe më shumë humbjeve.

Avdiivka ishte ndër më të kushtueshmet.

Vlerësimet e ndryshme të viktimave ruse që qarkullojnë mes analistëve ushtarakë, blogerëve pro-rusë dhe zyrtarëve ukrainas sugjerojnë se Moska humbi më shumë trupa duke marrë Avdiivka sesa në 10 vitet e luftimeve në Afganistan në vitet 1980.

Por numrat e viktimave janë të vështira për t’u verifikuar duke e lënë koston e vërtetë të panjohur.

Shifra zyrtare e të vdekurve sovjetikë në Afganistan, rreth 15 mijë , konsiderohet të jetë dukshëm e nënvlerësuar.

Një bloger i shquar ushtarak shkroi se rusët kishin humbur 16 mijë trupa në Avdiivka, një numër që tani për tani mbetet i pamundur të konfirmohet.

Përparimi i ngadaltë i Rusisë vjen ndërsa kombet evropiane lëvizin për të forcuar mbështetjen për Ukrainën dhe për të forcuar mbrojtjen e tyre kundër agresionit të mundshëm rus.

Të hënën, NATO pasoi pengesën e fundit për miratimin e anëtarësimit të Suedisë, më pak se një vit pasi Finlanda u bashkua, një zgjerim i aleancës ushtarake që sfidon shpresat e Presidentit Vladimir Putin të Rusisë për të thyer unitetin e kundërshtarëve të tij.

Presidenti i Ukrainës, Volodymyr Zelensky, tha të dielën se 31 mijë ushtarë ukrainas kishin vdekur duke luftuar kundër Rusisë.

Por shumica e analistëve dhe zyrtarëve perëndimorë thonë se numri është shumë më i lartë.

Që nga fillimi i pushtimit, Rusia ka qenë e gatshme të paguajë një kosto veçanërisht të lartë për të avancuar në zonën e Ukrainës lindore të njohur si Donbas, ku është Avdiivka.

Pjesë të këtij rajoni tradicionalisht rusisht-folës janë pushtuar nga përfaqësuesit e Rusisë që nga viti 2014, dhe për të justifikuar pushtimin në shkallë të plotë, Kremlini ka pretenduar në mënyrë të rreme se po mbron rusishtfolësit e tij, duke thënë se ata duan të jenë pjesë e Rusisë.

Disa analistë ushtarakë thonë se marrja e kontrollit të plotë të Donbasit është minimumi që i duhet qeverisë ruse për ta paraqitur pushtimin e Ukrainës si një fitore në vend.

Kjo ndoshta shpjegon gatishmërinë e Moskës për të thithur humbje të mëdha për të bërë përparime margjinale.

Avdiivka ka qenë strategjike dhe simbolike për propagandën ruse të luftës për shkak të afërsisë së saj me Donetsk, qyteti më i madh i Donbasit, i cili ka qenë nën pushtimin e mbështetur nga Rusia që nga viti 2014.

Sigurimi i Avdiivkas do të largonte artilerinë ukrainase nga qyteti, duke reduktuar viktimat civile dhe presioni në linjat e pasme të furnizimit.

Prirja e Kremlinit për të gjuajtur më shumë predha, për të grumbulluar më shumë njerëz dhe për të mbështetur një forcë ajrore shumë më të madhe dhe të aftë në këtë luftë e lejoi atë të kthente gradualisht valën kundër mbrojtjes së thellë të Ukrainës në Avdiivka.

Kostoja e madhe për të plagosur dhe të vdekur, thonë disa analistë, ishte vetëm nënprodukt i një strategjie që ia arriti qëllimit të saj, pavarësisht humbjes së njerëzve dhe materialeve, veçanërisht kur ndihma ushtarake perëndimore dhe municionet ukrainase u pakësuan më pas.

Të paktën tani për tani.

Një analist ushtarak rus i afërt me industrinë e mbrojtjes, Ruslan Pukhov, shkroi javën e kaluar se sulmi mbi Avdiivka ishte pjesë e një strategjie më të gjerë ruse për të ushtruar presion ndaj forcave ukrainase përgjatë gjithë vijës së frontit prej 600 miljesh.

“Një strategji e tillë, megjithatë, është mjaft e kushtueshme për Forcat e Armatosura Ruse për sa i përket humbjeve, të cilat mund të çojnë në shterimin e forcave të saj. Kjo, nga ana tjetër, mund t’i japë palës ukrainase iniciativën edhe një herë”.

Teksa lufta hyn në vitin e saj të tretë, të dyja palët po përpiqen të gjejnë burra të mjaftueshëm për të vazhduar luftën në të njëjtin nivel intensiteti.

Popullsia shumë më e madhe e Rusisë, rreth 144 milionë, që është tre herë më e madhe se ajo e Ukrainës, i jep asaj një avantazh të rëndësishëm.

Po ashtu shkalla e humbjeve të Rusisë ka mohuar pjesërisht ndikimin e kësaj aritmetike./ Marrë nga “New York Times”, përktheu “Albanian Post”.