Rusët po tërhiqen nga bazat në Siri: Ku mund të vendoset Putini për të ruajtur praninë në Mesdhe
Nuk kanë shkuar të gjithë në shtëpi, por janë pothuajse atje.
Fotot satelitore kanë zbuluar përgatitjet për një tërheqje të afërt të rusëve nga bazat e tyre në Siri, aktivitete në kontrast – vetëm në dukje – me deklaratat e diplomatëve të Moskës sipas të cilëve ato janë në negociata me rebelët.
Ka disa shenja që sugjerojnë një dëbim.
Në pistën Hmeimim, rajoni i Latakisë, ka disa A 124, avionë të aftë për të transportuar mjete të rënda dhe materiale.
Ato u nisën këtë mëngjes për në Libi.
Avionë të tjerë transportues u vunë re gjithashtu në pistë ndërkohë që kishte ende luftëtarë në baza.
Një e dhënë tjetër përfaqësohet nga bateritë e raketave të S 400 dhe radarët e përgatitur për t’u transferuar dhe puna e teknikëve ishte intensive.
Dëshmitë më pas tregojnë për nervozizmin e rojeve që monitorojnë kompleksin edhe pse një televizion arriti të fluturonte një dron në zonë.
Për ekspertët, evakuimi mund të zgjasë shumë, me nisjen e një transporti ajror dhe ndoshta me përdorimin e anijeve tregtare për të marrë në bord gjithçka që nuk është në rezervat e Antonovëve.
Kësaj i shtohet nevoja për të pritur kthimin e njësive ruse të shpërndara në territorin sirian, përfshirë ato që ishin në zonën kurde në verilindje.
Dje u zbulua kalimi i disa autokolonave të drejtuara drejt Hmeimimit.
Është interesante se deri më tani nuk është raportuar asnjë incident apo sulm nga ata që kanë vuajtur nga bombardimet për vite me radhë.
Pika e dytë e vëzhgimit ka të bëjë me portin e Tartous, e vetmja bazë reale e Marinës së Putinit në Mesdhe, destinacioni i të ashtuquajturës Siria Express, transporti i furnizimit për të mbajtur gjallë regjimin dhe për të mbështetur kontigjentin.
Task-forca, e përbërë nga disa fregata dhe të paktën një nëndetëse, u largua nga porti ditë më parë dhe mbetet në det të hapur.
Moska megjithatë filloi negociatat për të ruajtur instalimet me fuqinë e re në Damask, duke demonstruar njëfarë shkathtësie diplomatike dhe ndoshta duke llogaritur në nevojën e Abu Mohammed al Jolanit për të qenë i hapur për dialog me të gjithë, përfshirë armiqtë më të ashpër.
Nuk duhet përjashtuar as që kontaktet kanë shërbyer për të “provuar” ujërat – duke studiuar reagimet e aktorëve të tjerë rajonalë – dhe për të shmangur, në të njëjtën kohë, një arratisje të nxituar që do ta bënte edhe më të rëndë disfatën e pësuar me rrëzimin e Assadit. .
Zbarkimi i ri i Kremlinit në Mesdhe
Kremlini, nëse vërtet detyrohet të largohet nga Siria, duhet të kërkojë vende të reja uljeje.
Dhe nuk ka shumë prej tyre.
Cyrenaica e gjeneralit Haftar, një aleat i çmuar i rusëve në projeksionin e tyre drejt Sahelit, është hipotezuar.
Ish mercenarët e Wagner janë tashmë të pranishëm këtu dhe në mes të krizës siriane mbërriti një delegacion i nivelit të lartë të mbrojtjes.
Ditët e fundit – sipas @Itamilradar – janë regjistruar fluturime të avionëve transportues rusë IL 76 të drejtuara në bazën al Khadima, në lindje të Bengazit.
Një “zbarkim” i mundshëm në Libi do të përfaqësonte një element shqetësimi për NATO-n.
Burime të tjera kanë hedhur hipotezën e Algjerisë, një vend që ka marrëdhënie të shkëlqyera me Moskën. Megjithatë, algjerianët janë jashtëzakonisht të ndjeshëm ndaj sovranitetit kombëtar.
Pika e tretë: Egjipti.
Në të kaluarën është folur për të përdorur një port në bregdetin e Mesdheut dhe gjithashtu në Detin e Kuq, por Sisi është i vetëdijshëm se mund të provokojë një reagim negativ nga SHBA-të dhe duhet të marrë parasysh paparashikueshmërinë e Donald Trump.
Ne jemi gjithmonë në një realitet në ndryshim, të karakterizuar nga pasiguria absolute.
Fitoret dhe disfatat ndërrohen, duke lënë vend për surpriza, faktet mposhtin parashikimet.
Për Moskën, megjithatë, prania në Mesdhe – sado minimale në krahasim me atë Atlantik – është një çështje strategjike dhe heqja dorë nga ajo do të ishte një goditje e rëndë.