“Putin është një diktator i tmerrshëm, rrezik për Perëndimin, nëse nuk e ndalojmë tani…”

Gazetari britanik Dominic Sandbrook, në një analizë të tij shkruan se kriza ka përfshirë botën.

“Muajt ??e tensionit në rritje kanë mbaruar dhe ne e dimë se ku jemi. Duke njohur pavarësinë e kukullave të tij separatiste në Ukrainën lindore dhe duke dërguar trupat e tij si të ashtuquajtur “paqeruajtës”, Vladimir Putin ka zgjedhur rrugën e konfrontimit.

Edhe për vëzhguesin më naiv, tani duhet të jetë e qartë se presidenti rus nuk ka pasur kurrë ndonjë interes për një zgjidhje diplomatike.

Ai ka qenë i vendosur për luftë për muaj të tërë, i vendosur për të shuar prushin e demokracisë në Kiev dhe për ta rikthyer Ukrainën në orbitën perandorake të Moskës.

Siç tha Boris Johnson dje, rrëmbimi brutal i tokës nga Putin përfaqëson kërcënimin më të madh për paqen evropiane që nga vitet 1930. Është një analogji e përdorur mirë, por për një herë duket e drejtë.

Vladimir Putin nuk është Adolf Hitler; ende jo. Por ai është gjithsesi një dhunues mizor, autokratik, intolerant, i zier nga inati, i fiksuar pas padrejtësive të imagjinuara të historisë dhe ripohimit të dominimit të Rusisë mbi fqinjët e saj më të vegjël.

Sot, si në vitet 1930, Perëndimi përballet me një zgjedhje të ashpër. Ne kemi provuar qetësinë, dhe dështoi.

Ne i lejuam rusët të pushtonin Gjeorgjinë, të rrëmbenin Krimenë, të nxisnin dhunë dhe urrejtje në qytetet ukrainase Donetsk dhe Luhansk, ku të paktën 14,000 njerëz janë vrarë tashmë.

Ne pamë ndërsa spiunët rusë përpiqeshin të helmonin njerëz të pafajshëm në rrugët e Salisbury-t dhe separatistët e mbështetur nga Rusia rrëzuan një avion të Malaysian Airlines me humbjen e 298 pasagjerëve dhe ekuipazhit.

Dhe në çdo hap, ne e bindnim veten se po zgjidhnim opsionin e të rriturve, rrugën e ndjeshme të kompromisit dhe konsensusit.

Disa njerëz ende e mashtrojnë veten për atë që po ndodh në kufirin lindor të Evropës. Ata këmbëngulin që – siç tha dikur Neville Chamberlain për Çekosllovakinë – Ukraina është një vend i largët, për të cilin ne nuk dimë asgjë.

Ata përsërisin propagandën ruse për zgjerimin e NATO-s dhe agresionin perëndimor.

Është e vërtetë që ankesat e Putinit i kanë rrënjët në histori. Por jo histori reale, aq sa një histori e çuditshme, e shtrembëruar, ultra-nacionaliste e konceptimit të tij, në të cilën rusët janë gjithmonë viktima, asnjëherë agresorë.