Rusia VS NATO: Kush do fitonte nëse Lufta e Tretë Botërore do niste tani?

Që prej nisjes së luftës mes Ukrainës dhe Rusisë, është rritur frika për një përshkallëzim të tensioneve, që mund të çonte në nisjen e Luftës së Tretë Botërore.

Por a do ishte e aftë NATO dhe Evropa të përballonin Rusinë?

“Daily Mail” ka analizuar artilerinë e të dyja palëve, duke i vendosur në “peshore”, për të kuptuar se sa të sigurt jemi nëse lufta bëhet realitet.

Duke u nisur nga shifrat, ushtria kolektive e NATO-s është forca luftarake më e frikshme në botë. 32 vendet e aleancës kanë një buxhet të kombinuar ushtarak prej mbi 1 trilion dollarë, mbi tre milionë personel aktiv, rreth tre milionë personel rezervë dhe më shumë se 700,000 trupa në forcat paraushtarake.

Përveç fuqisë punëtore, vendet e NATO-s kanë gjithashtu mbi 14,000 tanke në arsenalet e tyre dhe dhjetëra mijëra automjete të tjera luftarake, 21,000 avionë ushtarakë dhe pothuajse 2,000 anije detare. Tri vende të armatosura bërthamore janë gjithashtu anëtare: SHBA, Mbretëria e Bashkuar dhe Franca. Përpara pushtimit të Ukrainës, Rusia për krahasim kishte vetëm 350,000 ushtarë aktivë të ushtrisë, afërsisht 1 milion personel aktiv ushtarak dhe rreth dy milionë rezervë.

Por luftërat nuk bëhen në letër dhe pjesa më e madhe e forcës së frikshme të NATO-s vjen nga anëtarësimi i Shteteve të Bashkuara. Me zgjedhjet presidenciale në pritje në Shtetet e Bashkuara, shumë kanë frikë se mbështetja e qëndrueshme e SHBA për aleatët e saj evropianë nuk është e garantuar.

Dhe nëse forcat e armatosura të SHBA-së dhe Kanadasë hiqen nga ekuacioni, fusha e lojës midis Rusisë dhe anëtarëve evropianë të NATO-s papritmas duket shumë më e ekuilibruar.

Përsëri, marrë në tërësi, shtetet evropiane të NATO-s ende ‘mposhtin’ Rusinë në pothuajse të gjitha kategoritë, përveç numrit të automjeteve të blinduara tokësore dhe, natyrisht, armëve bërthamore.

Por  forcat e NATO-s nuk janë përballur kurrë me atë lloj agresioni të shfaqur në Ukrainë, dhe pavarësisht stërvitjeve të gjera ushtarake nuk janë vërtet të testuara nga beteja.

Në të kundërt, Rusia ka demonstruar jo vetëm një gatishmëri për të sakrifikuar qindra mijëra ushtarë në në dy vitet e fundit, por edhe një kapacitet mbresëlënës për të tërhequr ushtarë të rinj dhe për t’i transferuar ato në vijat e frontit në një kohë të shkurtër.

Pa mbështetjen e rëndësishme perëndimore, investimet e vazhdueshme në ndihmën ushtarake, trajnimin dhe shkëmbimin e inteligjencës, dhe zgjerimin e shpejtë të forcave të armatosura, perspektiva për Ukrainën është e zymtë përballë një ofensive verore ruse.

Më shumë se një milion njerëz arrijnë moshën ushtarake në Rusi çdo vit dhe të gjithë burrat e moshës 18-30 vjeç janë të detyruar të kryejnë një vit shërbim kombëtar.  Kjo do të thotë se Rusia do të kishte në rezervë një numër të madh luftëtarësh të stërvitur dhe të aftë për trup, nëse ndonjëherë do të përplasej me NATO-n në fushën e betejës.

Askush nuk e di saktësisht se si mund të duket një dislokim i ardhshëm i forcave të NATO-s për të luftuar në Ukrainë.  NATO mban grupe beteje shumëkombëshe në tetë vende afër Rusisë: Rumani, Sllovaki, Bullgari, Hungari, Estoni, Letoni, Lituani dhe Poloni, por këto trupa përbëjnë shtyllën kurrizore të të ashtuquajturës “qëndrim parandalues ​​dhe mbrojtës” i aleancës.

Ato janë menduar kryesisht si një linjë e parë e mbrojtjes kundër potencialit të një pushtimi rus përtej Ukrainës, sesa si një forcë proaktive e gatshme për t’u vendosur në vijën e parë.

Dhe ndonëse tashmë është vërtetuar se numri i përgjithshëm i trupave të NATO-s e tejkalon shumë atë të Rusisë, ka shumë pak gjasa që të gjithë anëtarët e aleancës të jenë të gatshëm të dërgojnë ndonjë sasi të madhe ushtarësh në betejë, përveç nëse një vend i NATO-s sulmohet drejtpërdrejt nga Moska.